یادداشت/سالی که نکوست از بهارش پیداست

سالی که نکوست از بهارش پیداست

نوروز باستانی ، نماد و نشانه تحول و دگرگونی طبیعت است . تغییر مثبت درونی و ذاتی و یا درون سازمانی , موجب پیشرفت و توسعه خواهد شد . سالی که از نظر اقتصادی, کمترین تنش اجتماعی و کمترین فشار مالی را بر اقشار کم درآمد جامعه داشته باشد ; آن سال بر وفق مراد خواهد بود.

سالهای۱۳۰۰ با همه نواسانات اقتصادی و اجتماعی و حوادث غیرمترقبه, البته بیشتر تلخ تا شیرین , گذشت و روزهای آغازین آخر قرن را سپری می کنیم . شاید امسال ، همان وعده الهی در قرآن کریم که به آخرالزمان و ظهور منجی عالم بشریت اشاره دارد ; باشد . چنانچه این انتظار عظیم در ۱۴۰۰ به پایان برسد ; جهان رنگ و بوی آرامش و صلح جهانی را به خود خواهد گرفت .

در روزهای آغازین ۱۴۰۰ قرارداد ایران و چین امضا شد که انتقادهایی را نیز به همراه داشت . به دور از پرداختن به نکات مثبت و منفی و تبعات آن ، امیدوارم این پیمان حداقل پایان تحریم ها و خط بطلان بر شرایط بد اقتصادی برای مردم ایران باشد .

همچنین امسال انتخابات ششمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستاها و سیزدهمین دوره و انتخاب هشتمین ریاست جمهوری و انتخابات میان دوره ای مجلس شورای اسلامی را در پیش داریم که انتخابات سرنوشت سازی برایمان به شمار می رود که باید با بصیرت اصلح را انتخاب نماییم .

چنانچه هر شخص حقیقی و یا حقوقی در ایفای تعهدی که دارد ؛ وجدانی و با انگیزه و سالم انجام وظیفه نمایند؛ دیگر قانون‌شکنی و یا دور زدن قانون و همچنین سوءظن  وجود نخواهد داشت . افراد سالم جامعه سالم را تشکیل می‌دهند. چنانچه اقتصاد بیمار و تورم ثانیه ای باشد ؛ انتظار سالم بودن و سالم ماندن جامعه بسیار ضعیف می نماید. به صورت زنجیره‌ای از هم می دزدیم و با چنین شرایطی ، یاران آخرالزمانی آیا به ۳۰۳ نفر خواهند رسید؟!

کبری امیرزاده – مدیر مسئول کرانه سبز